ΤΡΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ, ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΤΡΕΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Τρία γεγονότα σημερινά με αιφνιδίασαν ευχάριστα σήμερα το πρωί ανοίγοντας το κομπιούτερ μου. Τα σημειώνω: α) Μια ανάρτηση του φίλου μου δάσκαλου που γράφει στο Δραπετσίνι σχετική με την 25η Μαρτίου, β) μια είδηση για το Μουσείο Ακρόπολης που σήμερα είναι ανοιχτό για το κοινό και γ) Μια ανάρτηση στη Σταγόνα 4u του φίλου μου ΛΙ που είναι η 2η συνέχεια της αυτοβιογραφίας του φίλου και δασκάλου μου Φάνη.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

Α)

Στο Δραπετσίνι βλέπουμε μια σταχυολόγηση συμπερασμάτων από βαθύτερη και ουσιαστικότερη μελέτη του πρόσφατου εθνογεννετικού μας παρελθόντος, της περιόδου της επαναστάσεως του ’21. Για ένα δάσκαλο όπως ο ΝΧ που ανατράφηκε με το ψέμα και αναγκάστηκε να το διδάξει, η ξαφνική ανακάλυψη αυτού του παρελθόντος θα πρέπει να ήταν τραυματική εμπειρία. Τόσο τραυματική που φτάνει να συγκρίνει το σημερινό μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση με τη ναυμαχία του Ναβαρίνου. Παραθέτω ολόκληρον το άρθρο του γιατί είναι διδακτικό και για όσα ΓΝΩΣΤΑ ΤΟΙΣ ΠΑΣΙ -πλην των νεοελλήνων- αναφέρει αλλά και για την γνήσια έκπληξη που αναδύεται πίσω από τις γραμμές και τις λέξεις.

Το ρεπορτάζ του “Δραπετσίνι” έχει ως εξής:

(http://www.drapetsini.blogspot.com/2012/03/blog-post_24.html#more)

“Κοτζαμπάσηδες

Του Δημήτρη Δανίκα, ΒΗΜΑ, 23.3.12

Θα σας στεναχωρήσω. Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ προδότης, ανθέλλην, μίασμα και Μερκελιστής. Διαβάστε λοιπόν. Τους δύο συναρπαστικούς τόμους της «Ελληνικής Επαναστάσεως» υπό του Γεωργίου Φίνλευ, εκδόσεων Βουλής των Ελλήνων. Το «Γεώργιος» όπως ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης μετέφρασε στα ελληνικά το βρετανικό όνομα George. Διαβάστε το για να υποστείτε κλονισμό. Εθνικοπατριωτικό. Για να αντιληφθείτε ένα πράγμα εντελώς διαχρονικό. 

Η σημερινή τραγωδία προέκταση της εθνικής ανταρσίας και παλιγγενεσίας του 1821. Ετσι ακριβώς. Γιατί δεκάδες οπλαρχηγοί, κλέφτες και αρματωλοί-ανάμεσά τους ας πούμε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αλλά και ο μετανοημένος στο τέλος Καραϊσκάκης-χωμένοι μέχρι τ' αυτιά στα «καπάκια», την προδοσία, την τυφλή και αχόρταγη φιλαυτία. 

Γιατί τα δύο δάνεια των αγγλικών τραπεζών κατέληξαν στις τσέπες κοτζαμπάσηδων και πολλών ανταρτών. 

Γιατί ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης ο Υδραίος Κουντουριώτης που ως γνήσιος Αλβανός δεν μιλούσε γρι την ελληνική, μονίμως στην αρπαγή την συνωμοσία, την διαπλοκή. 

Γιατί την ώρα που ο Ιμπραήμ κούρσευε και κατέκαιε στην Πελοπόννησο κάθε ίχνος πανίδας, χλωρίδας, κάθε ίχνος ελληνικής ζωής, οι επαναστάτες επιδίδοντο σε ένα αχαλίνωτο εμφύλιο πόλεμο κατασπαράσσοντας κάθε γρόσι από τα ταμεία και κάθε ίχνος από το ανελέητο πλιάτσικο που έκαναν στις περιουσίες των Τούρκων.

Γιατί πολλές φορές οι έλληνες φτωχοί αγρότες μπροστά στην πειρατεία ας πούμε των Σουλιωτών η άλλων πατριωτικών ομάδων, έκαμαν τον σταυρό τους προσευχόμενοι να καταφθάσουν οι τουρκαλάδες να τους σώσουν απ' αυτούς τους αχρείους ελληνάρες. 

Γιατί σχεδόν πάντα παραβιάζαμε τις υποσχέσεις και με πισώπλατα χτυπήματα ορμούσαμε και εξοντώναμε με τον αγριότερο τρόπο ακόμα και τα νεογέννητα μωρά τα οποία οι γενναίοι ημών πρόγονοι τα πετούσαν στους γκρεμούς και στα σκυλιά. 

Και γιατί λίγο πριν από τη Ναυμαχία στο Ναβαρίνο, ο Αγώνας είχε τελειώσει και το αντάρτικο είχε εκπνεύσει. Τουτέστιν αν οι στόλοι Αγγλίας, Ρωσίας, Γαλλίας δεν κατέφθαναν προκειμένου ν' αρχίσει ο διαμελισμός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ίσως ακόμα και σήμερα να μην υπήρχε ίχνος ελληνικής, εθνικής κυριαρχίας. Από τότε λοιπόν. 

Λεπτή σχεδόν αόρατη η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον ηρωισμό και την προδοσία. Ο ίδιος Ελληνας ήταν ικανός να διαπράξει και τα δύο.

Από το τότε ο κοτζαμπασισμός η πεμπτουσία της οικονομικής ολιγαρχίας. Που επί των ημερών μας μετεξελίχθηκε στον αεριτζίδικο καπιταλισμό. 

Από τότε ο υπέρμετρος ατομικισμός. 

Από τότε η πλήρης, κάθετη και ανελέητη εχθρότητα ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος. 

Από τότε το αλληλοφάγωμα. 

Από τότε το προσκύνημα στους ξένους προστάτες με το γαλλόφιλο, αγγλόφιλο και ρωσόφιλο κόμμα. Από τότε τα υπέρογκα δάνεια που κατέληγαν στις τσέπες των εθνοσωτήρων. 

Από τότε η υποτέλεια προς τους επικυρίαρχους. Από τότε Μπανανία. Τηρουμένων των αναλογιών, η Ναυμαχία του Ναβαρίνου είναι το σημερινό Μνημόνιο μαζί με το PSI και την Δανειακή σύμβαση. Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα. Όπως έγραφε και ο Διονύσιος Σολωμός: Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι αγαπημένε, πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε.”

Να σημειώσω ότι ο Γεώργιος Φίνλεϋ δεν είναι τυχαίος. Ήρθε στην Ελλάδα και πάλεψε για την ελευθερία της και επανήλθε σε αυτήν μετά την απελευθέρωσή της όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του το 1875. Δεν ήταν απλός φιλέλληνας, ήταν Έλληνας! Και αν ακόμα αυτός ήταν πράκτορας των ξένων που μας επιβουλεύονται, ωστόσο το όνομα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που ανέλαβε να κάνει αυτός τη μετάφραση του έργου του κλείνει κάθε στόμα! Ο Παπαδιαμάντης πονούσε μεταφράζοντας αυτά που διάβαζε αλλά ήταν πιστός στον συγγραφέα και παρέδωσε ένα έργο γυμνής και τρομακτικής αλήθειας που το εξέδωσε η Βουλή το 2008.

Β)

Το Μουσείο Ακρόπολης, ανοιχτό για τον κόσμο σήμερα, φιλοξενεί και επιδεικνύει στο κοινό μια ΜΕΤΩΠΗ του Ιερού Βράχου που διασώθηκε ολόκληρη! Το ρεπορτάζ της ΝΕΤ έλεγε ότι “η μετώπη διασώθηκε από τους Χριστιανούς γιατί θεωρήθηκε ότι απεικονίζει την Παναγία και τον Ευαγγελισμό”

Το ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ γράφει τα εξής:

(http://www.ert.gr/news-politismos/item/6970-To-Moyseio-Akropolhs-giortazei-thn-25h-Martioy)

“Το Μουσείο Ακρόπολης γιορτάζει την 25η Μαρτίου με ελεύθερη είσοδο για μικρούς και μεγάλους από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ και παρουσιάζει για πρώτη φορά στους επισκέπτες, στην Αίθουσα του Παρθενώνα, την εκπληκτική βόρεια μετόπη αρ. 32, η οποία διασώθηκε από την καταστροφή του 5ου αι. μ.Χ., επειδή θεωρήθηκε ότι απεικονίζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.”

Η μετώπη σώθηκε γιατί οι Χριστιανοί ΝΟΜΙΖΑΝ ότι απεικονίζει τον Ευαγγελισμό. Τόσο αχρείοι και άσχετοι ήταν οι τύποι αυτοί που από τη βλακεία τους σώθηκε ένα ελαχιστότατο δείγμα του ελληνικού πολιτισμού. Ενός πολιτισμού που τον ξεθεμελίωσαν ολοκληρωτικά σκοτώνοντας όλα τα έργα του και σκοτώνοντας και όλους τους ανθρώπους που εξακολουθούσαν να τον θαυμάζουν στην ύστερη αρχαιότητα και τον μεσαίωνα. Όχι μόνο ξεθεμελίωσαν αλλά προσπάθησαν να ξύσουν και κάθε ίχνος του επί γης με αποτέλεσμα να καταντήσει η Ελλάδα αυτό που γράφει ο Φίνλεϋ και ανακαλύπτει έντρομος κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης που αποφασίζει να μάθει κάτι περί Ελλάδας. Η χώρα των σοφών, των επιστημόνων, των καλλιτεχνών, των ηρώων, των ανθρώπων του μέτρου, των εραστών της αληθινής ζωής και της λογικής και των υμνωδών της φύσης, η χώρα των θεών, μετατράπηκε σε αυτό το ξερό τοπίο μετά από τις γενικευμένες σφαγές του πνεύματος αλλά και της φυσικής υπόστασης των Ελλήνων. Μόνο όταν κατάφεραν να μην αποκαλείται πια “Έλληνας” κανένας άνθρωπος σε αυτόν τον τόπο (μπορούσε να λέγεται “ρωμαίος ή ρωμιός”, “μωραΐτης”, “σουλιώτης” ή κάτι άλλο, πάντως “έλληνας” δεν μπορούσε να λέγεται), τότε μόνο ησύχασαν. Και όσο τους δικαιολογούμε και ανεχόμαστε να μας λένε ότι η δική μας ιστορία ήταν μια ιστορία ειδωλολατρών ενώ η πραγματική μας ιστορία είναι η δική τους ιστορία, δηλαδή ο Δαβίδ και ο Σολομών και ο Μωϋσής και ο Αδαμ και η Εύα, όσο διστάζουμε και “βαριόμαστε” να ασχολούμαστε με τους βαρβάρους, τόσο αυτοί θα συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται το όνομα της Ελλάδας για να βγάζουν κέρδη, να βλέπονται στον καθρέφτη κορδωμένοι ότι είναι κυρίαρχοι και κάθε τόσο θα μας προκύπτει ένα νέο δάνειο, ένα νέο μνημόνιο, μια νέα σφαλιάρα.

Γ)

Η αυτοβιογραφική συνέντευξη του Φάνη Αναβάλογλου (καθώς και την ταινία μικρού μήκους που είχε φτιάξει για το φεστιβάλ Δράμας με τίτλο “μη”)

Λέει ο Φάνης σε κάποια στιγμή (μιλώντας για το σινεμά και πως τον είχε μαγέψει η φυγή από την καθημερινή πραγματικότητα σε μια άλλη ονειρική δια μέσου του άσπρου πανιού):

(http://stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/216-φανησ-και-στελλα)

Ο κόσμος της φαντασίας υπάρχει, επειδή δεν μας ικανοποιεί, δεν μας αγαπάει η πραγματικότητα. Να το πω πιο απλά. Να το πω κυνικά: εάν ο κόσμος της πραγματικότητας δεν ήταν τόσο άχαρος, τόσο πολύ ανυπόφορος, δεν θα είχα, δεν θα είχαμε νομίζω ανάγκη ούτε τα παραμύθια, ούτε τη μουσική, ούτε το θέατρο, ούτε τα τραγούδια, ούτε την εκκλησία, ούτε τον κινηματογράφο. Δεν θα είχαμε ανάγκη την τέχνη γενικά. Ας ξανάρθω όμως στον κινηματογράφο, το, κατά τη γνώμη μου, ισχυρότερο και ασφαλέστερο μαζί με τη μουσική, συγκινησιογόνο ανθρώπινο καταφύγιο. Σινεμά πάω γιατί έχω την ανάγκη να υπνωτίζομαι οικειοθελώς, κατά την προβολή της ταινίας και να συγκινούμαι με τα ψεύτικα και σκηνοθετημένα της οθόνης, ζώντας τα ως αληθινά. Σινεμά πάω με την ελπίδα να δω ένα φίλμ που θα μου δείχνει τον κόσμο όχι όπως είναι, αλλά όπως θα τον ήθελα να είναι. Και μπορώ να πω πως είμαι τυχερός, γιατί όλα αυτά τα χρόνια, πολλές φορές έχω μαγευτεί από ταινίες που μου δείχνουν τον κόσμο της άοκνης φαντασίας μου. Σινεμά πάω για να πρωταγωνιστήσω σε ένα όνειρο προκαθορισμένης διάρκειας, αφήνοντας τους κανόνες της ηθικής και την καλή μου αγωγή στην είσοδο του σινεμά. Μπαίνω μέσα γυμνός, χωρίς δούναι και λαβείν, χωρίς κέρδη και ζημίες. Σινεμά πάω για να δω τα αυτοτελή «όνειρα γλυκά», που μας εύχονται οι φίλοι όταν πάμε για ύπνο και αντί για όνειρα γλυκά, τουλάχιστον εγώ, μια ζωή βλέπω εφιάλτες. Βλέπω αβυσσαλέους γκρεμούς που πέφτω μέσα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω, που τα κουνάω σαν να κολυμπάω και πέφτω και πέφτω και τελειωμό δεν έχει.

Παραφράζοντας –ίσως και ανόσια- τον φίλο μου τον Φάνη θα έλεγα ότι η πραγματικότητα που μας παρέδωσε η ιστορία είναι τόσο φριχτή που μόνο μέσα από την ανάγνωση της σχετικής “αλήθειας” για το παρελθόν, ανάγνωση που λειτουργεί ως σινεμά, ως ταινία, μπορούμε να κοιμηθούμε βλέποντας όνειρα γλυκά και αποφεύγοντας τους εφιάλτες που είναι η καθημερινότητα της νεοελληνικής ορθόδοξης κοινωνίας.

ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ ΑΛΛΑ … ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ

Τα κόμματα που στηρίζουν την δανειακή σύμβαση και την έχουν υπογράψει ή αποδεχτεί δεν είναι πολλά: ΠαΣοΚ, Νέα Δημοκρατία και Μπακογιάννη. Ψήφισαν τα μνημόνια, μιλάνε για αδιαπραγμάτευτη ευρωπαϊκή πορεία της χώρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται (ακόμη και πάρα πολύ σκληρά μέτρα και περιθωριοποίηση της χώρας) και δηλώνουν ότι θα κάνουν ότι πρέπει για να τιμήσουμε τις υπογραφές που έχουν μπει. Είναι ξεκάθαρη θέση και στάση!

Τα κόμματα που αντιτίθενται στην δανειακή σύμβαση και την θεωρούν απαράδεκτη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κατακρήμνιση των κοινωνικών δικαιωμάτων είναι περισσότερα: ΚΚΕ, Σύριζα, ΛΑΟΣ, Καμένος, Χρυσή Αυγή κλπ. Δηλώνουν ότι όσοι ψηφίζουν τα μνημόνια είναι περίπου προδότες (το ΛαΟΣ τα λέει για το 2ο μνημόνιο) και επίσης δηλώνουν ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να ανατρέψουν τις υπογραφές που έχουν μπει. Είναι ξεκάθαρη θέση και στάση!

Η ΔΗΜΑΡ και οι Οικολόγοι σε ποια από τις δυο σαφείς και ξεκάθαρες παραπάνω κατηγορίες ανήκουν;

Το ό,τι βρίσκονται κάποια κόμματα παρέα με άλλα εντελώς διαφορετικά στην ίδια ξεκάθαρη ομάδα, δεν καταγράφεται εδώ σαν κατηγορία. Γιατί βέβαια ούτε το ΚΚΕ ή ο Σύριζα είναι ΛαΟΣ ή Χρυσή Αυγή αλλά ούτε και το ΠαΣοΚ είναι Νέα Δημοκρατία. Απλά, η γερμανική κατοχή και ο τρόπος αντιμετώπισής της (συνεργασία ή επανάσταση) προκαλεί δια-ενδοπαραταξιακές αναταράξεις και καταλήγει σε δια-ιδεολογικά συντροφεύματα!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ, 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ

Μιλώντας σήμερα για την ημερομηνία της 25ης Μαρτίου, αν έγινε δηλαδή εκείνη την ημέρα η έναρξη της επανάστασης του '21, είπα κάποια επιχειρήματα υπέρ και κατά, όχι όμως τα συνηθισμένα. Θα τα επαναλάβω εδώ:

Συνήθως λένε ότι η 25η Μαρτίου δεν ήταν η ημέρα της εξέγερσης και ότι επιλέχτηκε γιατί εκείνη την ημέρα είναι και η χριστιανική γιορτή του ευαγγελισμού. Η αλήθεια είναι ότι η 25η Μαρτίου ήταν η μέρα που είχαν ορίσει η Φιλική Εταιρεία και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης για να αρχίσει η εξέγερση στην Μοριά. Ο Δικαίος (Αθανάσιος Διάκος) αυτή την μέρα προσδιόρισε και γι αυτήν είχε πληροφορήσει προκρίτους και καπεταναίους στην Πελοπόννησο και τη Ρούμελη. Επίσης λένε ότι οι πρώτες κινήσεις των Ελλήνων έγινα από τις 20 Μαρτίου, δηλαδή 5 μέρες πιο πριν. Η αλήθεια είναι ότι μπήκαν στην Καλαμάτα Έλληνες στις 20 Μαρτίου αλλά εξέγερση εκεί έγινε στις 22, όπως και στη Μάνη. Μια μέρα πτιν, στις 21 έγινε εξέγερση στα Καλάβρυτα, ενώ ακολούθησαν στις 23 στην Πάτρα, στις 24 στα Σάλωνα και το Γαλαξίδι, στις 25 στην Αττική, στις 27 στη Λιβαδειά κλπ. Όμως όλα αυτά είναι η 25η Μαρτίου συν πλην κάτι μέρες. Δεν είναι ουσιαστικές οι διαφορές. Εκεί που η διαφορά είναι μεγάλη και που έχουμε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΘΩ0ΜΑΝΩΝ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, είναι η εξέγερση στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, μια ιστορία σχεδόν ξεχασμένη από τους Έλληνες, που όμως αποτέλεσε την πραγματική έναρξη της επανάστασης του ’21.

Στις 16 Φεβρουαρίου 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης πήρε την οριστική απόφαση, στις 21 Φεβρουαρίου πέρασε τον Προύθο ποταμό, στις 24 Φεβρουαρίου 1821 κατέλαβε το Ιάσιο και απηύθυνε από εκεί την ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ. Προηγουμένως στο Γαλάτσι στις 20 Φεβρουαρίου έγινε η πρώτη μάχη Ελλήνων με Τούρκους κι έπεσαν οι πρώτοι νεκροί.

Η ιστορία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και του Ιερού Λόχου που έφτιαξε εκεί στο Ιάσιο είναι μια τρομερά ηρωική περιπέτεια που έβαλε τα θεμέλια της επανάστασης και της γέννησης του νεοελληνικού έθνους.

Το παρακάτω βίντεο αφιερώνεται σε αυτή την περιπέτεια.

ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΩΝ

Πολλή κουβέντα γίνεται παντού για τις επερχόμενες εκλογές. Στις οποίες θα τεθεί ωμά το ζήτημα:

α) Παίρνεις το πακέτο της ΕΕ και του ΔΝΤ (βασικά της Γερμανίας δηλαδή) και κερδίζεις λίγο χρόνο (2 περίπου χρόνια) για να φτιάξεις το ισοζύγιό σου και να μπορείς μόνος σου να πληρώνεις με ό,τι εισπράττεις, αλλά δίνεις σαν αντάλλαγμα γι αυτό το περιθώριο χρόνου κι άλλο από το μισθό σου κι από τη σύνταξή σου κι από την ίδια τη δουλειά σου

β) Δεν παίρνεις το γερμανικό πακέτο οπότε σε αφήνουν να καίγεσαι με τις συμβάσεις που έχουν ήδη υπογραφεί και που εξασφαλίζουν τα νώτα των πιστωτών αλλά ζητούν από την Ελλάδα να τα βγάλει πέρα άμεσα χωρίς κανένα περιθώριο χρόνου.

Στην πρώτη περίπτωση η διάσωση είναι εγχείρημα δύσκολο και αμφίβολο αλλά κατορθωτό με πληρωμή την απώλεια μέρους της αξιοπρέπειας. Το μαρτύριο της σταγόνας συνεχίζεται και η εξαγρίωση της κοινωνίας εντείνεται. Δύσκολο να αποδεχτεί την πειθαρχία που είναι αναγκαία ένας λαός συνηθισμένος σε πολύ διαφορετικά πράγματα.

Στη δεύτερη περίπτωση η διάσωση είναι εγχείρημα μάλλον απίθανο αφού θέλει μια Ελλάδα και έναν λαό που δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Περιέχει αξιοπρέπεια αλλά σε πρώτη μόνο φάση, αφού ο κίνδυνος απώλειας όχι μόνο της αξιοπρέπειας αλλά και κάθε ίχνους αλληλεγγύης και ανθρωπιάς είναι πολύ μεγάλος αμέσως μετά την απώλεια των γερμανικών δανεικών.

Επειδή ο φίλος μου ΚΤ ανέγνωσε μάλλον στραβά τη χτεσινή ανάρτηση θεωρώντας ότι έβριζα όσους πήγαν και ψήφισαν στο ΠαΣοΚ το βρίσκω σκόπιμο να εξηγήσω και πάλι ότι η άποψή μου (που φαίνεται και μέσα στο άρθρο) είναι ότι το ΠαΣοΚ ήταν απροετοίμαστο, έκανε λάθος χειρισμούς και γι αυτό θα πληρώσει εκλογικά πηγαίνοντας κάπου μεταξύ 11% ως 33% ενώ το 2009 είχε 43%, δηλαδή θα πέσει γύρω στο 50% κατά μέσο όρο. Όσοι πήγαν και ψήφισαν για Βενιζέλο υπό τις συνθήκες αυτές είναι ένα αξιοθαύμαστο δείγμα Ελλήνων που επιμένουν να στηρίζουν την δημοκρατική παράταξη παρ’ όλα τα σφάλματά της. Βεβαίως όσοι διαφωνούν με το ΠαΣοΚ ή είναι εξαγριωμένοι με αυτά που θα έρθουν καλά έκαναν και δεν πήγαν να ψηφίσουν Βενιζέλο γιατί ο Βαγγέλης θα κάνει αυτά που λέει και δεν το κρύβει ότι θα εφαρμόσει τη συμφωνία που υπέγραψαν κι αυτός κι ο Παπαδήμος και ο Σαμαράς με τους Γερμανούς.

ΤΕΣΤ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ

Στις χτεσινές εκλογές του ΠαΣοΚ συνέβη ένα μυστήριο. Κόσμος που είχε απογοητευτεί, έβριζε ή καθόταν μουδιασμένος σπίτι του και έλεγε πως δεν ψηφίζει τίποτα, που ντρεπόταν για το ΠαΣοΚ στο οποίο έδινε την ψήφο του τόσα χρόνια και που αντιδρούσε με απέχθεια στη σκέψη εσωκομματικών εκλογών ή κομματικών διαδικασιών, χτες σηκώθηκε, βγήκε από το σπίτι του και πήγε να ψηφίσει. Υπό ποιες μάλιστα συνθήκες! Με έναν και μοναδικό υποψήφιο, με ερασιτεχνικές συνθήκες διοργάνωσης, χωρίς ενημερωτικές ταμπέλες, χωρίς καμιά διαφήμιση της εκλογής και με τον φόβο αντι-συγκεντρώσεων και γιουχαϊσμάτων. Κι όμως, παρά τα τόσα αντικίνητρα, και παρά τις δυσκολίες της ηλικίας καθώς οι περισσότεροι ήταν ηλικιωμένοι, πήγαν! Μπορεί να είναι θέμα ψυχιάτρου, μπορεί όμως να είναι και θέμα πολιτικού αναλυτή. Διαλέξτε και πάρτε!

Οι φίλοι μου του Σύριζα και του ΚΚΕ μου έλεγαν ότι το ζήτημα είναι αρμοδιότητας ψυχιάτρου. Θλιβερά ανθρωπάκια που αγάπησαν τον βιαστή τους και σιχαμεροί γλείφτες μιας πρώην εξουσίας από την οποία ελπίζουν ακόμα σε κάποια ρουσφέτια και ένα είδος προστασίας.

Οι γνωστοί μου του δημοκρατικού χώρου τα έλεγαν αλλιώς. Λένε πως το ίδιο φαινόμενο το είχαν ξαναδεί άλλες δυο φορές, την πρώτη το 1974 με την αυτο-οργάνωση ενός κόμματος που ήξερε πως είναι του Ανδρέα κι ας μην είχε γίνει ακόμα η εξαγγελία της 3ης Σεπτέμβρη, και τη δεύτερη το 1989 όταν το ΠαΣοΚ υπέστη το κατ’ αυτό “βρώμικο 89”.

Όλα υπερβολές, και τα καλά και τα κακά. Το ΠαΣοΚ είναι το κατ’ εξοχήν κόμμα του κέντρου στην Ελλάδα, με ρίζες στην Ένωση Κέντρου του Γιώργου Παπανδρέου και τους Φιλελεύθερους του Βενιζέλου. Διαχειρίστηκε –κατά το ίδιο όσο καλύτερα γινόταν κατά τους αντιπάλους του όσο χειρότερα μπορούσε- την κρίση που έπεσε στο κεφάλι του και στο κεφάλι όλων μας. Ήταν μια παγκόσμια κρίση που το βρήκε καινούριο στην κυβέρνηση και εντελώς απροετοίμαστο. Απροετοίμαστη βέβαια ήταν και ολόκληρη η κοινωνία όπως και οι πολίτες και εκείνο τον καιρό το ΠαΣοΚ έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του όπως και όλοι χάσαμε τα αυγά και τα καλάθια και μαζί και τους μισθούς και τα δώρα και τις δουλειές και την ηρεμία μας και όλα!

Στις εκλογές που έρχονται το ΠαΣοΚ θα πέσει από το 43% του 2009 στο ….. του 2012. Συμπληρώστε τις τελίτσες με κάποιο από τα παρακάτω:

Α) 11-13%, Β) 21-23%, Γ) 31-33%, Δ) κανένα από τα προηγούμενα

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ με ομιλητή τον Ζαχαρία Ζούπη (και άλλους)

Την Δευτέρα 19/3 στις 7μμ. ένα ενδιαφέρον βιβλίο παρουσιάζεται στο Μελίνα Μερκούρη (κάπου ψηλά... στην Παναγή Τσαλδάρη, στην Αμφιάλη).
Το μέρος αυτό είναι δύσκολα προσεγγίσιμο. Για να πάμε εκεί διασχίζουμε σχεδόν όλο το Κερατσίνι, 25ης Μαρτίου, Κωνσταντινουπόλεως, φτάνουμε στη διασταύρωση με Πέτρου Ράλλη (στο "νερό") και από εκεί στρίβουμε αριστερά προς Σχιστό. Στο πρώτο φανάρι συναντάμε την οδό Παναγή Τσαλδάρη που είναι ένας δρόμος εμπορικός που σε βγάζει στο τέρμα του στη Λεωφόρο Αθηνών και μετά στο βουνό. Σο φανάρι αυτό στρίβουμε αριστερά αλλά δεν διασχίζουμε ολόκληρη την Παναγή Τσαλδάρη. Στο μέσο περίπου αυτού του δρόμου στρίβουμε δεξιά -όπου μας επιτρέψουν τα φανάρια και τα σήματα της τροχαίας- και μετά από δυο κάθετους δρόμους ρωτάμε: "ξέρετε που είναι το Μελίνα Μερκούρη;" Εκεί, όλοι οι κάτοικοι αυτής της περιοχής το ξέρουν οπότε και μας το δείχνουν πρόθυμα.

Μέσα στους παρουσιαστές θα είναι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και κυρίως ο δικός μας Ζαχαρίας Ζούπης. Για να δούμε τι θα πουν πρέπει να πάμε εκεί!

Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ!

Με ρωτούν αν θα έρθει το Πανεπιστήμιο Πειραιά στον χώρο της Ανάπλασης. Τους απαντώ: Κουβέντα να γίνεται ... Είπε κάτι ο πρύτανης, του απάντησε ο δήμαρχος, έγραψε μετά ένα έγγραφο ο πρύτανης, έγραψε και ένα δελτίο τύπου ο δήμαρχος και το γαϊτανάκι συνεχίζεται. Επιστολή του Πανεπιστημίου Πειραιά ότι ενδιαφέρεται να κάνει σχολή στον χώρο υπάρχει ΕΠΙΣΗΜΑ καταχωρημένη στον Δήμο Δραπετσώνας και στην "ΠΡΟΤΥΠΟΣ ΚΤΑΕ" από το 1995. Το ενδιαφέρον υπάρχει αλλά το αν θα γίνει η όχι εκεί τμήμα του Πανεπιστημίου ΔΕΝ ΕΧΕΙ καμιά μα καμιά σχέση με αυτές τις συζητήσεις και τις επιστολές.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΔΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΕΩΝ ΓΗΣ, δηλαδή ποσοστού οριζόντιας ΔΟΜΗΜΕΝΗΣ (κτισμένης) ιδιοκτησίας, και ποσοστού ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ χώρων και χώρων πρασίνου. Μετά και το Πανεπιστήμιο χωράει, και η Φόρμουλα 1 μπορεί να γίνει και Νοσοκομείο Παίδων μπορεί να γίνει και Μητροπολιτικό Πάρκο και Ναυτιλιακό Κέντρο και ό,τι βάλει ο νους σας.

Και για να προχωρήσει η υπόθεση της οριστικοποίησης των πολεοδομικών εργαλείων (νόμοι, ΦΕΚ, συντελεστές, χρήσεις γης κλπ.) πρέπει να λειτουργήσει στον Δήμο η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ! Που την έχει αποδεχτεί η διοίκηση αλλά έχει μπλέξει στα διαδικαστικά (άλλα λέει η αρμόδια αντιδήμαρχος κ. Βάνα Δατσέρη, άλλα έχει αποδεχτεί ο Δήμαρχος και άλλα έχει αποφασίσει το δημοτικό συμβούλιο) με αποτέλεσμα μια ελπιδοφόρα κίνηση που έδειξε ότι θα βγάλει τον δήμο από το τέλμα να καταλήξει στο κενό! Είμαι όμως αισιόδοξος, υπάρχει πάντα καιρός να διορθώσουμε την πορεία!  

Το ΠαΣοΚ σήμερα ήταν εκεί, ... στο δημαρχείο Δραπετσώνας

Το ΠαΣοΚ στη Δραπετσώνα, σήμερα Πέμπτη απόγευμα, ξαναμαζεύτηκε. Είχε χρόνια να το κάνει. Τελευταία φορά ήταν προ των εκλογών του 2009. Μετά επικράτησε μια μουγκαμάρα τεραστίων διαστάσεων, όπου οι ΠαΣοΚοι παρακολουθούσαν τον γιο Παπανδρέου να γκρεμίζει τούβλο το τούβλο στην αρχή και μετά με συνοπτικές διαδικασίες κατεδάφισης ό,τι είχε φτιάξει ο πατέρας και ο παππούς του. Εξευτέλισε τον χώρο του Κέντρου που αργότερα τόλμησε να εμφανιστεί ως σοσιαλιστικός και που είχε συγκροτηθεί για να εντάξει τον μισό και παραπάνω ελληνικό λαό, των ηττημένων του εμφύλιου και των συνοδοιπόρων τους, στον εθνικό κορμό. Η προσπάθεια του παππού Γιώργου δεν ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του ’60, η προσπάθεια του πατέρα Ανδρέα ολοκληρώθηκε επιτυχώς τη δεκαετία του ’80. Μετά ήρθε ο εκσυγχρονισμός, το ευρώ, τα χρηματιστήρια, τα σκάνδαλα, η καραμανλική αδράνεια και ρεμούλα και στη κρίσιμη στιγμή ο γιος Γιώργος τα έκανε όλα λίμπα. Αφού με λάθος (κατά λάθος ή εξ’ επίτηδες) χειρισμούς μας έχωσε στο ΔΝΤ, απέφυγε και τις εκλογές που θα νομιμοποιούσαν την αλλαγή πορείας και την απαίτηση υπερψήφισης του μνημονίου από 180 ή 200 βουλευτές, με αποτέλεσμα να κάνει το ΠαΣοΚ καταγέλαστο μεταξύ των αριστερών και δεξιών και από κάποια στιγμή και των Πασόκων, έχασε και τη δεύτερη ευκαιρία νομιμοποίησης με εκλογές τον Μάρτιο του 2011 και έφτασε στο σημείο να παρακαλάει τον Σαμαρά να συγκυβερνήσουν. Η ξεφτίλα στο απόγειό της. Αυτό το ΠαΣοΚ πάει να μαζέψει ο Βενιζέλος και αξίζει και μόνο γι αυτό πολλά συγχαρητήρια. Τι θα καταφέρει; Δεν ξέρω, αυτό θα φανεί όχι την Κυριακή που εκλέγεται σαν μόνος υποψήφιος αλλά την Κυριακή των εκλογών όπου το ΠαΣοΚ θα προσπαθήσει να περάσει το 20%. Αν τα καταφέρει, θα έχει πετύχει, αν όχι, θα κινδυνέψει να έχει την μοίρα της ΕΔΗΚ του Μαύρου. Προς το παρόν πάντως, ένα δείγμα του τι μπορεί να γίνει είναι το εξής:

Στο ΠαΣοΚ Δραπετσώνας μαζεύτηκαν σήμερα στην αίθουσα δημοτικών συμβουλίων του δημαρχείου Δραπετσώνας περί τα 30-35 άτομα, η τοπική οργάνωση του ΠαΣοΚ. Παλιά μαζεύονταν 50 με 80 αλλά τέτοιους καιρούς και πάλι καλά ήτανε. Αποφασίστηκαν τα της Κυριακής, ψηφίστηκε και μια ανακοίνωση προς τους δημότες της πόλης που από τη μια ζητάει συγνώμη από τον λαό και από την άλλη τον προτρέπει να έρθει να ψηφίσει την Κυριακή Βενιζέλο και επιβεβαιώθηκε ένα κλίμα καλό μεταξύ παλιών συντρόφων που όλοι τους έχουν υποστεί πλήγματα, οι περισσότεροι είναι άνεργοι, άλλοι έχουν χάσει τα μισά και παραπάνω οικογενειακά εισοδήματα και όλοι είναι απογοητευμένοι από τα τελευταία χρόνια της γερμανικής κατοχής. Το ΠαΣοΚ αποφάσισε ότι θα υπάρχει, έστω και σαν μικρό κόμμα. Ήταν μια γενναία απόφαση. Να δούμε τι θα αποδώσει…

Τοπικά, Εθνικά και Παγκόσμια, όλα ανάκατα και δεμένα μεταξύ τους!

Έχω γράψει κατ’ επανάληψη ότι ο «πολιτικός» χώρος σε τοπικό επίπεδο χωρίζεται χοντρικά σε τρεις τομείς, τη Δεξιά, που αποφασίζει για την πορεία και το μέλλον της στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας ή σε κοντινές καφετέριες, την Αριστερά (το ΚΚΕ) που αποφασίζει για την πορεία του στον Περισσό και τον χώρο του ευρύτερου Κέντρου (δημοκρατικού, κεντροδεξιού, κεντροαριστερού, αριστερού κλπ.) που αποφασίζει ΧΥΔΗΝ σε σαλόνια και βεράντες σπιτιών, σε καφετέριες, ταβέρνες κλπ. για την πορεία των επιμέρους τμημάτων του. Στην Αριστερά κυριαρχούν τα πανελλήνια προβλήματα και ζητήματα και δεδομένα, στη Δεξιά κυριαρχούν οι κουμπαριές και οι φιλίες (φρατρίες) και στο Κέντρο η κατσίκα του γείτονα, δηλαδή «ας χάσουμε εμείς αρκεί να χάσει κι εκείνος που τον μισούμε σχεδόν όσο και τον εαυτό μας»

Mon semblable, mon frère

Σε πανελλαδικό επίπεδο η πολυδιάσπαση ΟΛΩΝ των χώρων, και της δεξιάς και του Κέντρου και της Αριστεράς είναι προχωρημένη. Η κατάσταση δεν μαζεύεται πια. Το ΠαΣοΚ θα τροφοδοτήσει πολλά νέα «μικρά» κόμματα και η Δεξιά με την αποσυσπείρωση που έχει επέλθει και στον δικό της χώρο θα ενισχύσει αυτή την τροφοδοσία. Η αίσθηση «δύναμης» που αποκτούν τα αριστερά κόμματα από την εκλογική (δημοσκοπική προς το παρόν) ενίσχυσή τους, αποτρέπει και εδώ τις συσπειρώσεις. Σε αυτό το τοπίο μια πολυκομματική βουλή που δεν θα μπορεί να αποφασίζει για σχεδόν τίποτα είναι ένα πιθανό σενάριο για τα επόμενα χρόνια. Όχι πως με τις αποφάσεις κάναμε τίποτα, αλλά ούτε με τις μη αποφάσεις θα καταφέρουμε κάτι. Το πιθανότερο είναι ότι θα κάνουμε πιο γρήγορα τα βήματα που μας απομένουν προς την κόλαση!

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ

Την Κυριακή εκλέγεται ο Βενιζέλος σαν μοναδικός υποψήφιος για την αρχηγία του ΠαΣοΚ. Του παραχώρησαν όλοι μια θέση που του ανήκει μεν αλλά είναι και κάτι σαν ηλεκτρική καρέκλα στις συγκεκριμένες συνθήκες. Και πάλι ακούστηκαν οι αναπόφευκτες γκρίνες ενώ και πάλι η κατσίκα του γείτονα βέλαξε ευδιάκριτα. Θα μαζέψει το ΠαΣοΚ (ό,τι έχει απομείνει από αυτό) ο Βενιζέλος; Θα δούμε…

Ο Κουβέλης συνεχίζει να μην λέει τίποτα. Θα τα καταφέρει να φτάσει ως τις εκλογές εν μέσω της τόσο απαραίτητης για το κόμμα του βουβαμάρας; Θα δούμε….

Το ΚΚΕ συνεχίζει να είναι συνεπές, πολιτικό κόμμα, κόμμα του προλεταριάτου, αλλά συνεχίζει να φλερτάρει με τα συνηθισμένα του ποσοστά (έστω και κάπως πιο φουσκωμένα). Θα κάνει το ντου ώστε να τρομάξει τους πάντες σε Ευρώπη, Αμερική και Ελλάδα; Θα δούμε…

ΤΟΠΙΚΑ

Ο Τζανής μπαίνει στη μάχη της πατάτας για να θρέψει τον πεινασμένο λαό, μαζεύει ρούχα και τρόφιμα μαζί με τον Σκάι και την εκκλησία για τον ρακένδυτο λαό, καταλαμβάνει τη ΔΕΗ για το χαράτσι για να γλιτώσει τον φτωχό λαό, σηκώνει πανό στις εθνικές γιορτές για να διαμαρτυρηθεί μαζί με τον αγανακτισμένο λαό, προσλαμβάνει προσωπικό για να βοηθήσει τον άνεργο λαό, καταλαμβάνει τον ΟΛΠ για να κερδίσει κάτι για τον καταπιεσμένο λαό, προσπαθεί να φέρει την φόρμουλα για να βρει θέσεις εργασίας και ανάπτυξη για τον χειμαζόμενο λαό και γενικώς δημαρχεύει για χάρη αυτού του ταλαιπωρημένου λαού.

Μπροστά σε αυτή τη καταιγιστική τηλεβιζιονική Τζανική επίθεση ο Ζούπης τρέχει στα ΚΑΠΗ και στις κοινωνικές οργανώσεις για να συμπαρασταθεί στον χειμαζόμενο από τις αυθαιρεσίες της διοίκησης λαό, ζητά στοιχεία για τη ΔΗΚΕΠΑ και τον δήμο ώστε να προστατέψει από τις αυθαιρεσίες της διοίκησης τον εργαζόμενο στον δήμο λαό, δημοσιεύει τις απόψεις του για τα κακώς κείμενα ώστε να ενημερωθεί ο δοκιμαζόμενος από τις αυθαιρεσίες της διοίκησης λαός και αποκαλύπτει τις επικοινωνιακές πολιτικές της δημοτικής αρχής που προσπαθεί να συσκοτίσει τις αυθαιρεσίες της διοίκησης εις βάρος του ανύποπτου λαού.

Ο Μελάς κοιτάει το αλληλοφάγωμα των δυο παρατάξεων του Κέντρου και τρίβει τα χέρια του. Δυο φορές βγήκε δήμαρχος με αυτόν ακριβώς τον τρόπο!

Το ΚΚΕ κοιτάει το αλληλοφάγωμα των δυο παρατάξεων του Κέντρου και περιμένει να εισπράξει πολιτικά στον πρώτο γύρο των εκλογών του 2014 και εκλογικά στον δεύτερο.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ

Η Ευρώπη εξασφάλισε ότι η ελληνική κρίση χρέους δεν θα ανατρέψει το χρηματοοικονομικό σύστημα βυθίζοντας πρώτα από όλα τις τράπεζες και μετά την αξιοπιστία των χωρών στον καιάδα. Πήρε όμως πάνω της αυτό το χρέος και θεωρεί ότι εξασφαλίστηκε εν μέρει με κάτι μνημόνια που γράφονται για να παραβιάζονται (από όλες τις μεριές) και κάτι νομικίστικα τερτίπια (αγγλικό δίκαιο και εγγυήσεις κλπ.) που και πάλι δεν μπορούν να σώσουν την ΕΕ αν η Ελλάδα τα τινάξει. Η μόνη λύση για την επιβολή του δικαίου στις διεθνείς σχέσεις είναι η στρατιωτική επέμβαση και αυτό το βλέπω χλωμό.

Μετά από αυτά, μπορεί πλέον ο κάθε πολίτης ελεύθερα να ψηφίσει μεταξύ άλλων ΚΑΙ ΠαΣοΚ. Για το γεγονός ότι το ΠαΣοΚ χειρίστηκε το θέμα του χρέους τόσο ανεύθυνα και τόσο χαζά το 2010 κυρίως, θα άξιζε το ΠαΣοΚ να πάει από το 43% στο 3%. Για το ότι στη συνέχεια ψήφισε τόσα μνημόνια, έφαγε τόσα γιαούρτια κι άκουσε τόσες κατάρες από γριές που χάσανε τη σύνταξη, ανέργους που κατέληξαν ζητιάνοι και άστεγοι, επαγγελματίες που κινδυνεύουν να πάνε φυλακή από χρέη και μισθωτούς που είδανε την αξιοπρέπειά τους να δέχεται ανεπανόρθωτα πλήγματα, και ακούγοντας όλα αυτά για αυτή την ψήφο εξασφάλισε τουλάχιστον ότι οι μισθοί, έστω και κουτσουρεμένοι έστω και λιγότεροι, θα πληρώνονται, και ότι η ζούγκλα που ακολουθεί την κατάρρευση θα πάρει μια αναβολή, ε, για όλα αυτά μπορεί να ξαναπάρει ένα 23%, τουλάχιστον να πορευτεί κι αυτό με μερικούς βουλευτές-βολευτές!

Στη Σλοβακία έβγαλαν σοσιαλδημοκράτες και ο δεξιός που κυβερνούσε με 15% (και συμμάχους) έπιασε πάτο (περίπου 3%), στη Γαλλία ο σοσιαλιστής Ορλάν φαίνεται να προηγείται (ακόμα) καθαρά του Σαρκοζί, οι φιλελεύθεροι της Γερμανίας πατώνουν κι ένα κλίμα αρχίζει να επικρατεί ότι σπάει η κρυάδα της απόλυτης δεξιάς (16 στις 17 χώρες της ευρωζώνης είχαν μέχρι χτες δεξιές κυβερνήσεις). Μόνο στην Ελλάδα θα περάσει η δεξιά του Σαμαρά το «σοσιαλιστικό» ΠαΣοΚ! Αλλά κι αυτό δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει…

Στην Κίνα κάποιοι ψήνουν την επανάσταση. Αν αλλάξει εκεί το καθεστώς και καταφέρει η Δύση να γίνει πιο ανταγωνιστική καταργώντας τις προβληματικές γι αυτήν ρυθμίσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, τότε ίσως ο κόσμος συνεχίσει να πορεύεται με καθοδήγηση από τον Γαλλικό Διαφωτισμό και την αγγλοσαξονική παράδοση και όχι από τις ινδικές «Βέδες» ή τις διδασκαλίες του Λαό Τσε. Περιμένοντας για τα χρόνια εκείνα (που δυστυχώς δεν θα τα ζήσουμε εμείς) όπου ένας καινούριος ελληνικός πολιτισμός (όχι κατ’ ανάγκη από την Ελλάδα εκπορευόμενος), ένας πολιτισμός που θα θεοποιεί την ΟΜΟΡΦΙΑ και τη ΛΟΓΙΚΗ, θα μπορέσει να βγάλει την Οικουμένη από τον φαύλο κύκλο. Το πιθανότερο είναι ότι αυτός ο τρελός πολιτισμός που έχει φτάσει στα όριά του θα καταστρέψει τον κόσμο πριν αυτός προλάβει να αναγεννηθεί. Εγώ όμως θα συνεχίσω να ονειρεύομαι ότι στο μέλλον θα υπάρξει ελπίδα. Δεν το πίστευα μέχρι που διάβασα περισσότερα και κατάλαβα περισσότερα περί Ελλάδας (όχι βέβαια της νέο-ελλάδας των ρασοφόρων). Περί ομορφιάς και λογικής, που ακόμα μπορούν να εφαρμοστούν σε ένα κόσμο με λιγότερα δισεκατομμύρια, με αειφορία, χωρίς την ύβρη και χωρίς την αλαζονεία έναντι της φύσης. Ας ελπίσουμε …

ΣΤΙΣ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012 ΔΗΜΟΠΡΑΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΑΝΑΨΥΚΤΗΡΙΟ "ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ" ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ

Στις 14 Μαρτίου 2012 δημοπρατείται το Αναψυκτήριο του δήμου στον γκρεμό, το γνωστό ”του ΓΡΗΓΟΡΗ”

Μετά τις καταστροφές που υπέστη, τουλάχιστον τώρα, αν βρεθεί ενοικιαστής-επενδυτής, θα σωθεί και θα αποδοθεί επί τέλους στους δημότες και τους άλλους κατοίκους του λεκανοπεδίου. Το τίμημα βέβαια είναι πανάκριβο καθώς ανέρχεται στα 8.000 ευρώ μηνιαίως (αρχική προσφορά) και επί πλέον θα έχει δημοτικά τέλη, τέλη τραπεζοκαθισμάτων, τον φόρο παρεπιδημούντων κλπ. Μια παρατήρηση: Στις 14/3/12 Θα γίνει προφορική δημοπρασία-πλειοδοσία επομένως το τίμημα μπορεί να ανέβει πολύ και στο τέλος να καταλήξουμε σε επένδυση-φάντασμα.

Η σχετική προκήρυξη έχει ως εξής:

"Η ανώνυμη δημοτική εταιρεία «ΚΕΚ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΑΕ- ΑΕ ΟΤΑ» που εδρεύει στο Κερατσίνι [θέση Σελεπιτσαρι- Πάρκο Ανδρέα Παπανδρέου] διακηρύσσει φανερή πλειοδοτική δημοπρασία σύμφωνα με την από 24-2-2012 απόφαση της Συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της, για την εκμίσθωση του ακινήτου που βρίσκεται στην περιοχή Δραπετσώνας, του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, στη απόληξη της οδού Καζαντζάκη, βορειοανατολικά του όμορου κλειστού γυμναστηρίου Δραπετσώνας, επιφανείας 189 τ.μ. Το ακίνητο προσφέρεται σε μίσθωση διαρκείας 12 ετών, αποκλειστικά ως κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος με χρήση καφετέρια , εστιατόριο, αναψυκτήριο, με τιμή πρώτης προσφοράς για το μηνιαίο μίσθωμα το ποσό των 8.000€υρώ πλέον χαρτοσήμου και σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται στην με ημερομηνία 24-2-2012 κατάρτιση όρων διακήρυξης δημοπρασίας ακινήτου του Δ.Σ. της εταιρείας.

Στη Δημοπρασία μπορούν να συμμετάσχουν Φυσικά ή Νομικά πρόσωπα ή Κοινοπραξίες που αποδεδειγμένα δραστηριοποιούνται στην διαχείριση και εκμετάλλευση επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστίασης /καφετέρια /αναψυκτήριο)

Χρόνος διενέργειας της δημοπρασίας ορίζεται η 14η Μαρτίου, ημέρα Τετάρτη του έτους 2012, και ώρα 12:00. Τόπος διενέργειας της δημοπρασίας ορίζεται η έδρα της εταιρείας στο Πάρκο Α. Παπανδρέου (Σελεπίτσαρι) του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας. Η δημοπρασία θα διενεργηθεί ενώπιον επιτροπής και θα γίνει με το σύστημα φανερής προφορικής πλειοδοσίας.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παραλαμβάνουν το τεύχος της διακήρυξης από τα γραφεία στην έδρα της εταιρείας, πάρκο Α. Παπανδρέου [Σελεπίτσαρι], Κερατσίνι, από Δευτέρα έως Παρασκευή, από ώρα 10:00 έως 14:00 και να διεξάγουν αυτοψία του περιγραφόμενου ακινήτου ώστε να ενημερωθούν ως προς όλους τους όρους και προϋποθέσεις συμμετοχής στη δημοπρασία καθώς και για τους όρους, προϋποθέσεις, δεσμεύσεις και περιορισμούς της σύμβασης μισθώσεως.

Γίνεται μνεία και διακηρύσσεται ρητώς ότι η με ημερομηνία 24-2-2012 διακήρυξη διεξαγωγής δημοπρασίας και οι όροι που εμπεριέχει δεσμεύει απόλυτα τους ενδιαφερόμενους τους θεματιστές και υποψήφιους μισθωτές και τον υπερθεματιστή – μισθωτή.

ΕΚ ΤΟΥ Δ.Σ"

Εδώ να κάνουμε και την “κακή” σκέψη μας:

Ίσως υπάρχουν άνθρωποι διαθέσιμοι να δώσουν περί τις 10.000 ευρώ τον μήνα για μια δραστηριότητα που θα μπορεί να τους αποφέρει πολλαπλάσια αν ασχοληθούν σοβαρά μαζί της κι έχουν και λίγη τύχη. Στις στριμωγμένες όμως σημερινές συνθήκες της αγοράς αυτό το βρίσκω κάπως δύσκολο. Αναρωτιέμαι λοιπόν μήπως λοιπόν παίξει το εξής σενάριο!

Βγάζουμε ανοιχτή δημοπρασία με πρώτη τιμή 8.000 ευρώ. Δεν έρχεται κανένας (άγονη) και προχωράμε σε δεύτερη με 7.000 ευρώ ξεκίνημα. Νέα άγονη δημοπρασία και τότε, την 3η φορά το δίνουμε πλέον ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ στον δικό μας άνθρωπο (του ΚΕΚ ή του Δήμου) με ΑΠ’ ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗ καθώς αυτό προβλέπει ο νόμος αν έχουμε δυο άκαρπες δημοπρασίες. Λέτε να γίνει έτσι; Δεν νομίζω!!!

Δυο "μαύρα νέα" αναζητούν διάψευση

ΜΑΥΡΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΤΕΣΙΝΟ ΦΥΛΛΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

Στο χτεσινό φύλο του Raporto (της 9/3/12) διαβάσαμε δυο ειδήσεις που ζητούν απεγνωσμένα διάψευση γιατί είναι πολύ κακές ειδήσεις για την πόλη μας. Εννοείται ότι ως “πόλη μας” πλέον ορίζω ολόκληρο το Κερατσίνι-Δραπετσώνα, μου πήρε ένα χρόνο περίπου να το συνηθίσω τώρα όμως μπορώ να το χρησιμοποιώ χωρίς να νιώθω ότι βεβηλώνω ιερά και όσια.

1η ΜΑΥΡΗ ΕΙΔΗΣΗ:

Ο Δήμος Πειραιά υπέγραψε με την ΓΑΙΟΣΕ (την εταιρεία που κατέχει τις “γαίες” του ΟΣΕ) σύμβαση παραχώρησης του κτιρίου του Σταθμού Λαρίσης στον Άγιο Διονύσιο. Ο χώρος θα χρησιμοποιηθεί πλέον κατά τον δήμαρχο του Πειραιά “σαν τμήμα του αναπτυξιακού του σχεδίου που θα αναγεννήσει τον Πειραιά κλπ. κλπ.”. Και τα σχέδια για δημιουργία ΜΟΥΣΕΙΟΥ του ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ; Τα εγκαταλείπει ο δήμος Πειραιά; Και το Κερατσίνι-Δραπετσώνα, που βρίσκεται μέσα σε αυτά τα σχέδια; Ας μην ξεχνάμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Κερατσινίου-Δραπετσώνας έχει πάρει απόφαση για την από κοινού με τον Πειραιά ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ του χώρου του σταθμού του ΟΣΕ με τη δημιουργία του Μουσείου του Ρεμπέτικου. Πήραμε μάλιστα απόφαση για υπογραφή της ΚΟΙΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ των τριών φορέων α) ΠΕΙΡΑΙΑ β) ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ και γ) ΓΑΙΟΣΕ για την ενοικίαση του χώρου του σταθμού (έναντι συμβολικού τιμήματος) και την αξιοποίησή του. Τώρα πως μας πέταξαν έξω; Αν αυτό έχει πραγματικά συμβεί τότε θα πρόκειται για μια ΜΑΥΡΗ, ΚΑΤΑΜΑΥΡΗ είδηση, για την οποία η Διοίκηση πρέπει να αντιδράσει και να σώσει ό,τι μπορεί. Δεν είναι μικρή η ευθύνη της αν την ενέργεια του κ. Μιχαλολιάκου την πυροδότησε η προσπάθεια να εναγκαλιστεί το έργο και να το αξιοποιήσει επικοινωνιακά ο δήμος μας. Θυμίζουμε ότι η φωτογραφία του Λουκά Τζανή με τον Κώστα Φέρη στον Σταθμό Λαρίσης φιγουράριζε για πολύ καιρό στη κεντρική Ιστοσελίδα του Δήμου. Δεν ξέρω αν αυτό εκνεύρισε τον Μιχαλολιάκο, το θέμα όμως είναι ότι όποιος κι αν είναι ο λόγος, είτε αυτός είτε άλλος, η εκδίωξη του δήμου μας από μια τέτοια υπόθεση αποτελεί προσβολή στην ιστορία του Ρεμπέτικου (που γεννήθηκε εδώ, στις παρυφές του Πειραιά, καταδιωγμένο από τον Πειραιά) και ακυρώνει ένα πολύ καλό σχέδιο που συμβάδιζε και με την Πολιτιστική Ακτή του ΟΛΠ. Να θυμίσουμε επίσης ότι σύνορο διοικητικό μεταξύ των δήμκων Πειραιά αφ’ ενός και Κερατσινίου-Δραπετσώνας αφ’ ετέρου είναι οι γραμμές, κάτι που κάνει το μεν κτίριο του σταθμού να ανήκει διοικητικά στον Πειραιά, μοιράζει όμως τον περιβάλλοντα χώρο στα δύο. Πως θα αξιοποιήσει ο Πειραιάς ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ τον χώρο, όταν η μια πλευρά των γραμμών ανήκει διοικητικά σε μας και η άλλη στον Πειραιά; Ενώ η συνεργασία των τριών φορέων ήταν και λογική και αναγκαία, η εκδίωξη του ενός (του δικού μας δήμου) δημιουργεί προβλήματα. Ελπίζω να διαψευστεί τελικά η Μαύρη Είδηση του Raporto. Περιμένω από τον δήμο μας κάποια αντίδραση και πολύ ευχαρίστως θα γράψω για τα καλά νέα αν υπάρξουν!

2η ΜΑΥΡΗ ΕΙΔΗΣΗ:

Το ΜΕΤΡΟ παρακάμπτει οριστικά το Κερατσίνι-Δραπετσώνα και κατέρχεται μέσω Κορυδαλλού, Νίκαιας και 5ου Διαμερίσματος (Πειραιά) μέχρι τον Ηλεκτρικό. “Γλύφει” τα όρια της πόλης μας και την αποφεύγει όπως ο διάολος αποφεύγει το λιμάνι (λέμε τώρα ….).

Κανένα τραμ και κανένα μονορέϊλ δεν αναπληρώνει το Μετρό. Και η περιοχή μας, μένοντας εκτός μετρό, περνά σε δεύτερη μοίρα για πολλές δεκαετίες. Ούτε ανάπτυξη μπορεί να περιμένει κανείς, ούτε βελτίωση της καθημερινότητας, αν αποκλειστούμε από αυτό το μέσο μαζικής μεταφοράς που αλλάζει τα δεδομένα όπου πηγαίνει. Είχα γράψει και παλιότερα ότι ένας δήμαρχος Δραπετσώνας (τώρα Κερατσινίου-Δραπετσώνας) θα έμενε στην ιστορία για δύο και μόνο δύο πράγματα (αν τα κατάφερνε), α) Να κάνει την Ανάπλαση και β) να φέρει το Μετρό. Από ό,τι φαίνεται από το ρεπορτάζ του χτεσινού Raporto που επαναλαμβάνει αποφάσεις κεντρικές ληφθείσες βέβαια όχι χτες αλλά νωρίτερα, το Μετρό μένει όνειρο θερινής νυκτός για μας καθώς ο σχεδιασμός μας αποκλείει. Ελπίζω και αυτή η 2η ΜΑΥΡΗ ΕΙΔΗΣΗ να διαψευστεί. Έχει καυχηθεί κατά καιρούς ο δήμαρχος ότι η πόλη μας θα μπει στον σχεδιασμό (μπήκε ήδη) του Μετρό για τα επόμενα χρόνια. Φοβάμαι ότι συμβαίνουν και τα δυο. ΚΑΙ την υπόσχεση πήραμε ότι ΘΑ μπούμε και την ΠΟΡΤΑ ΦΑΓΑΜΕ και μείναμε έξω! Ας ελπίσουμε ότι όλα αυτά θα λειτουργήσουν σαν κίνητρο για να προχωρήσει η Ανάπλαση. Ένα θέμα που η Διοίκηση το ξεκίνησε φουριόζα και σε καλό δρόμο το 2012 ξεκινώντας την επιτροπή ανάπλασης και το λίμνασε στη συνέχεια καθώς το άφησε πάλι στους γνωστούς αρμόδιους, δημοτικούς συμβούλους, τεχνικούς συμβούλους, ειδικούς πολεοδόμους κλπ.. ΑΝ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΣ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ, ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΙ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΑΣΟ! Μόνο η Επιτροπή Ανάπλασης, όχι των 6 ή 9 εκπροσώπων των παρατάξεων αλλά των οσωνδήποτε ενδιαφερομένων ΠΟΛΙΤΩΝ μπορεί να τρέξει το θέμα, να το φέρει στην επιφάνεια, να το κάνει υπόθεση ΟΛΩΝ των δημοτών και να το επιβάλει στους αρμόδιους. Ας καταλάβει επιτέλους η Διοίκηση ότι όσο κι αν ενδιαφέρονται κατά καιρούς οι διάφοροι μεγαλοσχήμονες, ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι πραγματικά ενδιαφερόμενος για το θέμα πέρα από εμάς. Η Ανάπλαση της τέως βιομηχανικής ζώνης θα είναι “Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ (όπως λέει και ο τίτλος του βιβλίου μου) ή θα είναι μια φενάκη, ένα όνειρο απατηλό!

Συνέντευξη του Λουκά Τζανή σε μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Δραπετσώνας για την ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ

Αναδημοσιεύω από το Μπλογκ του 1ου ΕΠΑΛ Δραπετσώνας:

Συνέντευξη με τον δήμαρχο κ. Λουκά Τζανή

Posted by 1epal-drapetsonas on Μαρτίου 7, 2012 in Uncategorized

Η Συνέντευξη δόθηκε στο Δημαρχείο την Τετάρτη 6-3-2012, στο γραφείο του δημάρχου Κερατσινίου-Δραπετσώνας και βιντεοσκοπήθηκε

Ο δήμαρχος μιλά με μαθητές του πρότζεκτ που ερευνά το θέμα της Τηλεθέρμανσης

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ
Κύριε Δήμαρχε, έχετε κάνει κάποιες συνεννοήσεις με την ΔΕΗ για το θέμα της τηλεθέρμανσης; Συμφωνούν; Θα δοθούν κάποια ανταλλάγματα ώστε να πετύχουμε την παροχή δωρεάν τηλεθέρμανσης από την ΔΕΗ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΟΥΚΑ ΤΖΑΝΗ
Σύμφωνα με την απόφαση μιας διαπαραταξιακής επιτροπής του δήμου μας, αν η ΔΕΗ θελήσει να φτιάξει τις νέες της μονάδες για χρονικό όριο μιας 20ετίας ή το πολύ 25ετίας, θα πρέπει να δώσει κάποια ισχυρό ανταποδοτικό κίνητρο στους δημότες του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας και ιδιαίτερα της Χαραυγής και της Ευγένειας. Η τηλεθέρμανση είναι ένα από αυτά τα ανταλλάγματα και είναι βέβαια μία κοστοβόρα για τη ΔΕΗ επένδυση αλλά είναι πολύ επωφελές μέτρο για εμάς, για τους δημότες.
ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ
Σε ποια περιοχή του δήμου θα μπορούσε να εφαρμοστεί ένα τέτοιο πρόγραμμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΟΥΚΑ ΤΖΑΝΗ
Η ερώτηση αυτή έχει απάντηση τεχνικού χαρακτήρα και, από όσο γνωρίζω από τις τεχνικές μας υπηρεσίες, θα μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα μέρος του δήμου μας, κυρίως στη Χαραυγή αλλά και ένα μέρος της Δραπετσώνας και του υπόλοιπου Κερατσινίου.

Permalink

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ ΧΤΕΣ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΟΙΞΕ ΜΥΤΗ!

Πληροφορίες ΜΕΤΑ τη συνεδρίαση του χτεσινού δημοτικού συμβουλίου:

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές

με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα

δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές

κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα

Το «κέντρο» πολιτικά προσδιορίζεται ως ο χώρος ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά. Όχι πως δεν έχουν κομμάτια ολόκληρα δεξιών ή αριστερών σχηματισμών ή τμήματα ή ατομικές εντάξεις μέσα τους οι παρατάξεις του κέντρου, ωστόσο κατά βάση έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

• α) ετεροπροσδιορίζονται σε σχέση με τις ακραίες ορθοδοξίες και
• β) είναι ευέλικτα σχήματα που συρρικνώνονται και μεγεθύνονται συνήθως ευκαιριακά και σπανιότερα σε πιο σταθερή χρονικά βάση.

Στον χώρο του κέντρου στον Δήμο μας βρίσκονται το «Καλημέρα» και η «Αναγέννηση». Επικεφαλής αυτών των παρατάξεων οι Τζανής και Ζούπης. Στο χέρι τους να οδηγήσουν την ευρεία κεντρώα παράταξη στα αζήτητα ή να την καταστήσουν κυρίαρχη δύναμη αλλαγής της φυσιογνωμίας της πόλης μας (κοινής πόλης Κερατσινίου και Δραπετσώνας). Όχι απολύτως στο χέρι τους, αλλά εν πάσει περιπτώσει αυτοί οι δυό έχουν σήμερα την μεγαλύτερη ευθύνη. Στο χτεσινό δημοτικό συμβούλιο δεν υπήρξε ένταση ανάμεσά τους και δεν πειράζει καθόλου που ο Ζαχαρίας έφυγε νωρίς. Ήταν μια καλή αρχή!

Τελευταίες πληροφορίες πριν το από το αποψινό δημοτικό συμβούλιο

Α.-
Εν όψει της σημερινής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου να αναφέρω μερικά ενδιαφέροντα νέα από Κίνα:
Με μισθούς 700-900 γιουάν (δηλαδή 120-150 δολαρίων ήτοι 100-120 ευρώ) μηνιαίως και με τα νοίκια σε διαμερίσματα 100 τετραγωνικών να φτάνουν στα 450 δολάρια, η ζωή είναι υπό το μηδέν για την μεγάλη πλειοψηφία των Κινέζων. Ωστόσο κυκλοφορούν στους δρόμους πάμπολλες Πόρσε και Μερσεντές και Καγιέν από κάποιους που βγάζουν πολλά. Την ίδια ώρα ένα καλό γεύμα σε εστιατόριο για ξένους κοστίζει 3.000 γιουάν δηλαδή μισθούς 4-5 μηνών.
Μου λένε ότι είναι ζήτημα αν αντέχει ΑΥΤΗ Η ΚΙΝΑ άλλα δέκα χρόνια χωρίς να ανατραπούν ΟΛΑ!

Β.-

Επίσης εν όψει της σημερινής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου σας πληροφορώ ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις του νέου μνημονίου αναμένονται μειώσεις μισθών μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Αυτές είναι οι ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ μειώσεις, οι προγραμματισμένες, όχι οι τυχόν ΕΚΤΑΚΤΕΣ που θα επιβληθούν αν ο προϋπολογισμός πέσει έξω (που είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να πέσει ΣΙΓΟΥΡΑ έξω)

Ο Λουκάς Τζανής γλίτωσε κατά λάθος από τον Κούβαρη (γραμματέα) αλλά κι αυτό δεν είναι βέβαιο. Το βέβαιο είναι ότι τα πράγματα μπορεί να μπλέξουν άσχημα για το ΔΣ χωρίς κανένα μα κανένα λόγο!

Μια ιστορία θα σας πω, για τον γραμματέα, τον γραμματέα τον φλου…

Όταν εκλέχτηκε ο κ. Κ. Κούβαρης γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου (την περασμένη εβδομάδα) έγραψα πως κακός μπελάς βρήκε την διοίκηση που θα έχει στα πόδια της έναν σχολαστικό αντίπαλο να ακούει τα “απόρρητα” και να παρεμβάλλεται “φυσικά” ανάμεσα στους πόλους συνεννόησης της δημοτικής αρχής.

Ωστόσο ο Διοικητής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (μη ρωτάτε τι είναι αυτό, ο Ραγκούσης το έφτιαξε …) ακύρωσε την απόφαση γιατί –λέει- ήθελε ο υποψήφιος (έστω κι αν είναι της αντιπολίτευσης) να παίρνει την πλειοψηφία των παρόντων για να εκλεγεί. Που θα πει ότι αν η πλειοψηφία δεν θέλει να τον ψηφίσει τότε δεν βγαίνει κανείς από την αντιπολίτευση. Και τι γίνεται τότε; θα μου πείτε. Ο νόμος του Ραγκούση λέει ότι τότε τον ορίζει η διοίκηση!!! Αυτό κι αν είναι δημοκρατία. Έχει την θέση η αντιπολίτευση αλλά αν η διοίκηση δεν την ψηφίσει τότε την θέση την παίρνει η διοίκηση! Τέρας λογικής αυτός που το έφτιαξε! (ο Ραγκούσης είπαμε…). Εδώ ο άνθρωπος καταστρατήγησε κάθε έννοια ηθικού δικαίου και κατάργησε τη Δραπετσώνα, τον Ρέντη, το Ελληνικό κλπ. δεν θα καταργούσε ένα δικαίωμα της αντιπολίτευσης; Αλλοίμονο!

Μετά την ακύρωση έπρεπε να εκλεγεί νέος γραμματέας. Μοναδικός υποψήφιος και πάλι ο Κούβαρης. Έπρεπε όμως τώρα σε κάποια από τις 3 (τρεις) το πολύ ψηφοφορίες που θα γίνονταν να συγκεντρώσει τη πλειοψηφία των παρόντων. Υπήρχαν 7 της αντιπολίτευσης που θα τον ψήφιζαν (3 του Μελά, 4 της Αναγέννησης), υπήρχαν και 3 σίγουρα λευκά (του ΚΚΕ) χρειάζονταν και 8 ακόμη από τους 19 της διοίκησης για να εκλεγεί. Στην πρώτη και την δεύτερη ψηφοφορία πήρε 14 ψήφους στους 29, δηλαδή του έλειπε μία για να εκλεγεί. Στην τρίτη ψηφοφορία πήρε 15 ψήφους από τους 31 παρόντες, δηλαδή πάλι μία λιγότερη. Και η Διοίκηση όρισε τον γραμματέα από τα μέλη της. Έπρεπε να οριστεί ο πρώτος στη σειρά εκλογής Ι.Τσούτσας αλλά αυτός παραιτήθηκε τηλεφωνικά. Μετά παραιτήθηκαν και όλοι οι υπόλοιποι ώσπου να φτάσει η σειρά της Άννας Μαρίας Δασκαλάκη που δέχτηκε και έτσι αποκτήσαμε γραμματέα.

Τα θετικά: Καλύτερα η Άννα Μαρία παρά ο Κούβαρης!

Τα αρνητικά: Η διοίκηση ίσως την γλιτώσει, όμως το πιθανότερο είναι ότι έμπλεξε! Αν γίνει ένσταση (που νομίζω ότι έγινε) και κερδηθεί από τον κ. Κούβαρη, τότε όλες οι αποφάσεις της διοίκησης μέχρι τότε θα είναι άκυρες. Θα βρεθούμε αποφάσεις απλές διαδικαστικές να τις ψηφίζουμε τρεις φορές για να αποκτήσουν ισχύ (ήδη πολλές τις ψηφίσαμε για 2η φορά αφού η προηγούμενη εκλογή ακυρώθηκε). Η πιθανότητα νέας ακύρωσης είναι μεγάλη αφού υπάρχουν κάποιες τυπικές παραλείψεις που είναι πιθανό να θεωρηθούν λόγοι ακύρωσης. Ας πούμε μερικές τέτοιες παραλείψεις: Στην καταμέτρηση δεν υπήρχε εκπρόσωπος του κ. Κούβαρη (της αντιπολίτευσης γενικά). Δεν είχε εκλεγεί κανείς ψηφολέκτης. Τις ψήφους μάζευε ο ειδικός γραμματέας (υπάλληλος) χωρίς κανείς να έχει αντίρρηση, ήταν όμως τυπικά εντάξει; Δυο σύμβουλοι δεν ψήφισαν κι έτσι οι παρόντες 31 δεν αντιστοιχήθηκαν σε 31 αλλά σε 29 ψηφοδέλτια. Και οι μη ψηφίσαντες δεν αρνήθηκαν ψήφο (οπότε θα λογιζόταν η ψήφος τους αρνητική) αλλά δεν ήταν εκεί. Δηλαδή δεν ήταν καν παρόντες αλλά μετρήθηκαν σαν παρόντες για να προκύψει ότι το 15 δεν αρκεί. Αν οι δύο απόντες δεν λογίζονταν σαν παρόντες τότε θα είχαμε 29 ψηφίσαντες παρόντες και 15 ψήφους υπέρ του κ. Κούβαρη, άρα θα είχε εκλεγεί ο κ. Κούβαρης. Αυτά τα παρών –απών είναι αμφισβητούμενα και δεν ξέρουμε τι θα σκεφτεί ο Διοικητής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (του Ραγκούση τα κόλπα είναι αυτά…) και τι θα αποφασίσει.

Υπάρχει πάντως σοβαρή πιθανότητα να ακυρώσει και αυτή την εκλογή και όλες τις μέχρι τώρα αποφάσεις και ο δήμος να ακινητοποιηθεί από την έλλειψη ευελιξίας της διοίκησης (ή από την πολλή μεγάλη ευελιξία της, γιατί παίζει και αυτό …)

ΜΠΟΡΟΥΝ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΑΣ;

Είχα μιλήσει (γράψει) πρόσφατα για τους δυο κόσμους απόψεων που δεν εφάπτονται καν μεταξύ τους, δεν αγγίζει ο ένας τον άλλον στο παραμικρό.

Ο ένας κόσμος λέει ότι ανεξάρτητα από τις αιτίες της κρίσης και τους ανομολόγητους στόχους του καθενός (Γερμανίας, Ευρώπης, Κίνας, ΗΠΑ, ελληνικής πολιτικής ελίτ κλπ.) ωστόσο η ευρωπαϊκή βοήθεια είναι εν των ων ουκ άνευ για να μην περιπέσουμε σε κατάσταση ανεξέλεγκτης –όπως την ονομάζουν- χρεοκοπίας με ανεξέλεγκτες συνέπειες για την συνοχή της κοινωνίας μας.

Ο άλλος κόσμος λέει ότι ανεξάρτητα από το προσωρινό και ίσως εξοντωτικό πρόβλημα της μετάβασης από το καθεστώς της εντατικής παρακολούθησης στην οποία βρισκόμαστε με τα συνεχή δάνεια σε καθεστώς απελευθέρωσης έστω και φτώχειας, είναι αναγκαίο να παλέψουμε ενάντια στις αιτίες της κρίσης και να μην δεχτούμε τις συνταγές που μας διατηρούν σε κατάσταση ημι-ζωής επιτυγχάνοντας παράλληλα τον σκοπό τους (ανομολόγητο ή μη).

Οι δύο κόσμοι δεν έχουν κανένα κοινό τόπο. Τη μέρα του μνημονίου ή του μεσοπρόθεσμου ή της νέας δανειακής σύμβασης, ο ένας κόσμος υπερασπίζεται την τιμή και τη σωτηρία της πατρίδας του ψηφίζοντας παρά την κατακραυγή τους όρους υποτέλειας για να εξασφαλίσει την μισθοδοσία και την επιβίωση του λαού και την ίδια μέρα ο άλλος κόσμος υπερασπίζεται την τιμή και την σωτηρία της πατρίδας του ορμώντας μέσα στα δακρυγόνα και τα γκλομπ για να μην αφήσει τους προδότες να υπογράψουν την άνευ όρων παράδοση της χώρας σε εκείνους που αποζητούν την διάλυση και εξαφάνισή της. Υπάρχει χώρος για συνεννόηση; Όχι βέβαια. Μόνο για ξύλο και άγριο μάλιστα υπάρχει χώρος!

Ελάχιστοι επιμένουν πως πρέπει να υπάρξει διάλογος. Μέσα σε αυτούς είμαι κι εγώ. Ίσως και πολλοί άλλοι που όμως δεν παίζουν ξύλο, δεν φωνάζουν, δεν γράφουν, δεν ακούγονται αλλά ελπίζουν.

Παρακάτω δημοσιεύω την επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι γραμμένη σε δραματικούς τόνους, αποδίδει πλήρως την ψυχολογία και τις απόψεις της μιας πλευράς. Δεν συμφωνώ με όλα όσα λέει. Υπερβάλει σε πολλά σημεία και περιέχει κάποιες αντιφάσεις. Αυτά όμως είναι ασήμαντα μπροστά στον ψυχισμό που εκπέμπει, στην γενναιότητα και το σθένος του. Για να πάρουμε μαθήματα το δημοσιεύω. Ξέρω πως σε εκείνους που έχουν ταχθεί με τον «κόσμο του Μίκη» θα ωφελήσει λιγότερο. Οι πιο πολλοί είναι φανατικοί και δεν νοιάζονται για το τι λέει αλλά για το ποιον εξυπηρετούν αυτά που λέει. Θα είναι όμως πολύ χρήσιμο στους οπαδούς του άλλου κόσμου, τους «μνημονιακούς». Θα δουν πως δεν είναι μόνο ένας ο δρόμος και πως υπάρχει ακόμα μια Ελλάδα που αντιστέκεται. Κι ένα φρόνημα αδούλωτο, που αν το είχαμε όλοι θα μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε το «άλμα στο κενό». Γιατί τότε δεν θα ήταν κενό αλλά ουρανός!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ

«Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση. Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία.
»Ως το 2009 δεν υπήρχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι μεγάλες πληγές της οικονομίας μας ήταν οι υπερβολικές δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού και η διαφθορά μιας μερίδας του πολιτικού και του οικονομικο-δημοσιογραφικού χώρου. Όμως και για τις δύο πληγές ήταν συνυπεύθυνοι και οι ξένοι. Όπως λ.χ. οι Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, που κέρδιζαν δισεκατομμύρια ευρώ σε βάρος του εθνικού μας πλούτου από την ετήσια πώληση πολεμικού υλικού. Αυτή η συνεχής αιμορραγία, μάς γονάτιζε και δεν μας επέτρεπε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, ενώ προσέφερε πλούτο στα ξένα έθνη. Το ίδιο συνέβαινε και με το πρόβλημα της διαφθοράς. Λ.χ. η Γερμανική Siemens είχε ειδικό κλάδο για την εξαγορά Ελλήνων παραγόντων, προκειμένου να τοποθετήσει τα προϊόντα της στην ελληνική αγορά. Επομένως ο ελληνικός λαός υπήρξε θύμα αυτού του ληστρικού ντουέτου, Ελλήνων και Γερμανών, που πλούτιζαν σε βάρος του.

»Είναι φανερό ότι αυτές οι δύο μεγάλες πληγές θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι ηγεσίες των δύο φιλοαμερικανικών κομμάτων εξουσίας δεν είχαν διαβρωθεί από στοιχεία διεφθαρμένα, τα οποία για να καλύψουν τη διαρροή του πλούτου (που ήταν προϊόν της εργασίας του ελληνικού λαού) προς τα ταμεία των ξένων χωρών, κατέφευγαν στον υπέρμετρο δανεισμό, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να φτάσει στα 300 δισ. ευρώ, δηλαδή το 130% του ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος).
»Με την κομπίνα αυτή οι ξένοι που προανέφερα κέρδιζαν διπλά. Πρώτον από την πώληση των όπλων και των προϊόντων τους. Και δεύτερον από τους τόκους των χρημάτων που δάνειζαν στις κυβερνήσεις και όχι στον λαό. Γιατί όπως είδαμε, ο λαός ήταν το κύριο θύμα και στις δύο περιπτώσεις. Ένα παράδειγμα και μόνο θα σας πείσει. Οι τόκοι του δανείου του ενός δισ. δολλαρίων που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα 1986 από μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, έφτασαν στα 54 δισ. ευρώ και ξεπληρώθηκαν τελικά το ...2010!

»Ο κ. Γιούνγκερ εδήλωσε προ ενός έτους ότι είχε διαπιστώσει τη μεγάλη αιμορραγία των Ελλήνων από τις υπερβολικές (και αναγκαστικές) δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού από Γερμανία και Γαλλία συγκεκριμένα. Και συμπέρανε ότι έτσι οι πωλητές μας οδηγούν σε βέβαιη καταστροφή. Όμως ομολογεί ότι δεν προέβη σε καμμιά ενέργεια, για να μη βλάψει τα συμφέροντα των φιλικών του χωρών!

»Στα 2008 υπήρξε η μεγάλη οικονομική κρίση στην Ευρώπη. Ήταν λοιπόν επόμενο να επηρεαστεί και η ελληνική οικονομία. Εν τούτοις το επίπεδο ζωής, αρκετά υψηλό, ώστε να έχουμε καταταγεί μεταξύ των 30 πλουσιότερων χωρών του κόσμου, έμεινε βασικά το ίδιο. Υπήρξε όμως άνοδος του δημοσίου χρέους. Όμως το δημόσιο χρέος δεν οδηγεί αναγκαστικά σε οικονομική κρίση. Τα χρέη μεγάλων χωρών όπως λ.χ. οι ΗΠΑ και η Γερμανία υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια ευρώ. Το πρόβλημα είναι εάν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή. Τότε μπορεί κανείς να δανείζεται από τις μεγάλες Τράπεζες με επιτόκιο έως 5%, έως ότου περάσει η κρίση.

»Σ' αυτή τη θέση ακριβώς βρισκόμασταν στα 2009, όταν έγινε η κυβερνητική αλλαγή τον Νοέμβριο και ανέλαβε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Για να κατανοηθεί τι σκέπτεται σήμερα ο ελληνικός λαός για την καταστροφική πολιτική του, παραθέτω δύο νούμερα: Στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε το 44% των ψήφων. Σήμερα τα γκάλοπ του δίνουν 6%.

»Ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση (που όπως είπα αντανακλούσε την ευρωπαϊκή) με δάνεια από τις ξένες Τράπεζες και με το σύνηθες επιτόκιο δηλαδή κάτω από 5%. Εάν το έκανε αυτό, δεν θα υπήρχε για τη χώρα μας το παραμικρό πρόβλημα. Το αντίθετο μάλιστα θα συνέβαινε, γιατί βρισκόμασταν σε φάση οικονομικής ανάπτυξης κι έτσι ασφαλώς θα ανέβαινε το βιοτικό μας επίπεδο.
»Όμως ο κ. Παπανδρέου είχε ήδη ξεκινήσει τη συνωμοσία του εναντίον του ελληνικού λαού από το καλοκαίρι του 2009, όταν συναντήθηκε κρυφά με τον Στρως Καν, με στόχο να οδηγηθεί η Ελλάδα κάτω από την ηγεμονία του ΔΝΤ. Η πληροφορία για τη συνάντηση αυτή δόθηκε στην δημοσιότητα από τον ίδιο τον πρώην Πρόεδρο του ΔΝΤ..

»Για να φτάσουμε όμως έως εκεί, θα έπρεπε να παραμορφωθεί η πραγματική οικονομική κατάσταση στη χώρα μας, ώστε να φοβηθούν οι ξένες Τράπεζες και να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού σε απαγορευτικούς αριθμούς. Αυτή η επαχθής επιχείρηση ξεκίνησε με την ψεύτική εκτίναξη του Δημοσίου Ελλείμματος από το 9,2% στο 15%. Για την κακουργηματική αυτή πράξη ο Εισαγγελέας κ. Πεπόνης παρέπεμψε προ 20 ημερών στην Δικαιοσύνη τους κυρίους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου (υπουργό των Οικονομικών).

»Ακολούθησε η συστηματική εκστρατεία του κ. Παπανδρέου και του Υπουργού Οικονομικών στην Ευρώπη που διήρκεσε 5 μήνες, κατά την οποία προσπαθούσαν να πείσουν τους ξένους ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός έτοιμος να βυθιστεί, ότι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι, τεμπέληδες και επομένως ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της χώρας. Σε κάθε τους δήλωση ανέβαιναν τα επιτόκια, ώστε να μην μπορούμε πια να δανειστούμε, οπότε η υπαγωγή μας στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα να πάρει τον χαρακτήρα της σωτηρίας μας, ενώ στην πραγματικότητα υπήρξε η αρχή του θανάτου μας.

»Τον Μάιο του 2010 υπεγράφη από έναν και μόνο Υπουργό το περίφημο Μνημόνιο, δηλαδή η πλήρης υποταγή μας στους δανειστές μας. Το ελληνικό δίκαιο σ' αυτές τις περιπτώσεις απαιτεί την ψήφιση μιας τόσο σημαντικής συμφωνίας από τα τρία πέμπτα της Βουλής. Άρα στην ουσία το Μνημόνιο και η Τρόικα που σήμερα ουσιαστικά μας κυβερνούν. λειτουργούν παράνομα όχι μόνο για το ελληνικό αλλά και για το ευρωπαϊκό δίκαιο.

»Από τότε έως τώρα, εάν τα σκαλιά που οδηγούν στο θάνατό μας είναι είκοσι, έχουμε ήδη διανύσει πάνω από τα μισά. Φανταστείτε ότι με το Μνημόνιο αυτό παραχωρούμε στους ξένους την Εθνική μας Αυτοτέλεια και την Δημόσια περιουσία μας. Δηλαδή Λιμάνια, Αεροδρόμια, Οδικά δίκτυα, Ηλεκτρισμό, Ύδρευση, Υπόγιεο και υποθαλάσσιο πλούτο κλπ. κλπ. Κι ακόμα τα ιστορικά μας μνημεία όπως η Ακρόπολη, οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Επίδαυρος κλπ. αφού έχουμε παραιτηθεί από όλες τις σχετικές ενστάσεις.

»Σταμάτησε η παραγωγή, ανέβηκε στο 18% η ανεργία, κλείσανε 80.000 καταστήματα, χιλιάδες βιοτεχνίες και εκατοντάδες βιομηχανίες. Συνολικά βάλανε λουκέτο 432.000 επιχειρήσεις. Δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα, που βυθίζεται κάθε μέρα και πιο πολύ σε μεσαιωνικό σκότος. Χιλιάδες πρώην ευκατάστατοι πολίτες ψάχνουν στα σκουπίδια και κοιμούνται στο πεζοδρόμιο.

»Στο μεταξύ υποτίθεται ότι ζούμε χάρη στη μεγαλοψυχία των δανειστών μας, της Ευρώπης των Τραπεζών και του ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα κάθε πακέτο με τα δεκάδες δισ. ευρώ με τα οποία χρεώνεται η Ελλάδα επιστρέφεται ολόκληρο από κει που έρχεται, ενώ εμείς φορτωνόμαστε νέους αβάσταχτους τόκους. Και επειδή υπάρχει η ανάγκη να διατηρηθεί το Κράτος, τα Νοσοκομεία και τα Σχολεία, η Τρόικα φορτώνει τα μεσαία και τα κατώτερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας με υπέρμετρους φόρους, που οδηγούν κατ' ευθείαν στην πείνα. Γενικευμένη κατάσταση πείνας είχαμε στην αρχή της γερμανικής κατοχής το 1941 με 300.000 νεκρούς σε διάστημα έξι μηνών. Από τότε το φάσμα της πείνας ξανάρχεται στη συκοφαντημένη και δύστυχη χώρα μας.

»Αν σκεφθεί κανείς ότι η γερμανική κατοχή μας στοίχισε ένα εκατομμύριο νεκρούς και την ολοσχερή καταστροφή της χώρας μας, πώς είναι δυνατόν να δεχτούμε εμείς οι Έλληνες τις απειλές της κ. Μέρκελ και την πρόθεση των Γερμανών να μας επιβάλουν ένα νέο γκαουλάιτερ... Τη φορά αυτή με γραβάτα...

»Και για να αποδείξω πόσο πλούσια χώρα είναι η Ελλάδα και πόσο εργατικός και συνειδητοποιημένος Λαός είναι ο Έλληνας (συνείδηση του Χρέους προς την Ελευθερία και της αγάπης προς την πατρίδα) είναι η εποχή της Γερμανικής Κατοχής από το 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944.
»Όταν τα SS και η πείνα σκότωσαν ένα εκατομμύριο πολίτες και η Βέρμαχτ κατέστρεφε συστηματικά την χώρα, έκλεβε την αγροτική παραγωγή και τον χρυσό από τις Τράπεζες, οι Έλληνες έσωσαν από την πείνα τον Λαό με τη δημιουργία του Κινήματος της Εθνικής Αλληλεγγύης και δημιούργησαν έναν παρτιζάνικο στρατό 100.000, που καθήλωσε στην χώρα μας 20 γερμανικές μεραρχίες.

»Συγχρόνως όχι μόνο κατόρθωσαν οι Έλληνες χάρη στην εργατικότητά τους, να επιζήσουν αλλά υπήρξε και μεγάλη ανάπτυξη της νεοελληνικής τέχνης μέσα στις συνθήκες κατοχής, ιδιαίτερα στους τομείς της λογοτεχνίας και της μουσικής.

»Η Ελλάδα επέλεξε την οδό της αυτοθυσίας για την ελευθερία και συγχρόνως της επιβίωσης.

»Και τότε μας χτύπησαν αναίτια κι εμείς απαντήσαμε με Αλληλεγγύη και Αντίσταση και επιζήσαμε. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε και τώρα με τη βεβαιότητα ότι τελικός νικητής θα είναι ο ελληνικός λαός. Αυτό το μήνυμα στέλνω στην κ. Μέρκελ και στον κ. Σόϊμπλε δηλώνοντας ότι παραμένω πάντοτε φίλος του Γερμανικού Λαού και θαυμαστής της μεγάλης του συνεισφοράς στην Επιστήμη, τη Φιλοσοφία και την Τέχνη και ιδιαίτερα στη Μουσική! Και η καλλίτερη ίσως απόδειξη γι' αυτό είναι ότι εμπιστεύθηκα το σύνολο του μουσικού μου έργου σε δύο Γερμανούς Εκδότες, τον Schott και το ν Breitkopf, που είναι από τους μεγαλύτερους εκδότες του κόσμου και η συνεργασία μου μαζί τους είναι άκρως φιλική.

»Μας απειλούν ότι θα μας εκδιώξουν από την Ευρώπη. Εάν η Ευρώπη δεν μας θέλει μια φορά, εμείς αυτή την Ευρώπη των Μέρκελ - Σαρκοζί δεν την θέλουμε δέκα φορές.

»Σήμερα Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, ετοιμάζομαι να πάρω μέρος κι εγώ μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, τον ήρωα που κατέβασε τη Σβάστικα από την Ακρόπολη δίνοντας έτσι το σινιάλο για το ξεκίνημα όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής αντίστασης ενάντια στον Χίτλερ. Οι δρόμοι και οι πλατείες μας θα πλημμυρίσουν από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα διαδηλώνουν την οργή τους κατά της κυβέρνησης και της Τρόικα.

»Άκουσα χθες τον τραπεζίτη-Πρωθυπουργό στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό Λαό να λέει ότι «έχουμε φτάσει σχεδόν στο μηδέν». Ποιοι όμως μας έφτασαν μέσα σε δυο χρόνια στο ΜΗΔΕΝ; Οι ίδιοι, που αντί να βρίσκονται στη φυλακή, εκβιάζουν τους βουλευτές να υπογράψουν Νέο Μνημόνιο χειρότερο από το πρώτο, που θα εφαρμοστεί από τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες μεθόδους που μας οδήγησαν στο ΜΗΔΕΝ. Γιατί; Γιατί αυτό επιτάσσει το ΔΝΤ και το Γιούρο Γκρουπ εκβιάζοντάς μας ότι εάν δεν υπακούσουμε, θα οδηγηθούμε στην χρεοκοπία... Εδώ παίζεται το θέατρο του παραλόγου. Όλοι αυτοί οι κύκλοι που ουσιαστικά μας μισούν (ξένοι και Έλληνες) και που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την δραματική κατάσταση στην οποία οδήγησαν τη χώρα, απειλούν, εκβιάζουν, με σκοπό να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, δηλαδή να μας πάνε κάτω από το ΜΗΔΕΝ, έως την οριστική μας εξαφάνιση.

»Έχουμε επιζήσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες μέσα από τους αιώνες και είναι βέβαιο ότι αν μας οδηγήσουν με τη βία στο προτελευταίο σκαλοπάτι πριν από τον θάνατο, οι Έλληνες όχι μόνο θα επιζήσουν αλλά και θα αναγεννηθούν.

Αυτή τη στιγμή έχω αφιερώσει όλες μου τις δυνάμεις στην προσπάθεια να ενωθεί δυναμικά ο ελληνικός λαός. Προσπαθώ να τον πείσω ότι η Τρόικα και το ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος. Ότι υπάρχει άλλη λύση. Κι αυτή είναι να αλλάξουμε ριζικά την πορεία του έθνους μας και να στραφούμε προς την Ρωσία για οικονομική συνεργασία και για τη δημιουργία κοινοπραξιών που θα μας βοηθήσουν στην ανάδειξη του φυσικού πλούτου της χώρας με όρους που θα εξασφαλίζουν το εθνικό μας συμφέρον.

»Όσο για την Ευρώπη προτείνω να πάψουμε να αγοράζουμε πολεμικό υλικό από την Γερμανία και την Γαλλία. Όπως θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία να εξοφλήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει και που σήμερα μαζί με τους τόκους μπορεί να ανέρχονται στα 500 δισ. ευρώ.

»Η μοναδική δύναμη που μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις επαναστατικές αλλαγές είναι ο ελληνικός λαός ενωμένος σε ένα τεράστιο Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης, ώστε να εκδιωχθεί η Τρόικα (ΔΝΤ και Ευρωπαϊκές Τράπεζες) από την χώρα. Ενώ παράλληλα θα πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενες όλες οι παράνομες ενέργειές τους (δάνεια, χρέη, τόκοι, φόροι, αγορές του Δημόσιου πλούτου). Φυσικά οι Έλληνες συνεργάτες τους που έχουν ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού μας ως προδότες, θα πρέπει να τιμωρηθούν.

»Στον σκοπό αυτό (της ενότητας του Λαού σε ένα Μέτωπο) είμαι ολοκληρωτικά δοσμένος και πιστεύω ότι τελικά θα δικαιωθώ. Πολέμησα με το όπλο στο χέρι ενάντια στην Χιτλερική κατοχή. Γνώρισα τα μπουντρούμια της Γκεστάπο. Καταδικάστηκα από τους Γερμανούς σε θάνατο και έζησα ως εκ θαύματος. Στα 1967 ίδρυσα το ΠΑΜ, την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της στρατιωτικής χούντας. Πάλεψα στην παρανομία. Πιάστηκα και φυλακίστηκα στο «σφαγείο» της χουντικής Ασφάλειας. Τελικά και πάλι επέζησα.

»Σήμερα είμαι 87 ετών και είναι πολύ πιθανόν να μη ζήσω τη σωτηρία της αγαπημένης μου πατρίδας. Όμως θα πεθάνω με τη συνείδησή μου ήσυχη, γιατί εξακολουθώ να κάνω το Χρέος μου απέναντι στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Δικαίου ως το τέλος».